تبليغاتX
حیرت دمیده
۱-انتخابات در کشوری مثل ایران که تازه دارد دموکراسی را تجربه می کند با هزینه کرد بالا مواجه است. مردم ایران باید به این نتیجه برسند که برای دست زدن به هر انتخابی مجبور به پذیرش هزینه های آن و پرداخت تمام و کمال ان هستند. حال هر چه این هزینه بیشتر باشد رجوع به عقلانیت بیشتر می شود. درست مانند انتخاب همسر که گفته اند گردنبند است. حال می توانی مار در گردن بیاویزی یا مروارید. 

۲- دنیا محل نمایش است و تقدیر حضرت پرودگار بر این است که همه مدعیان هر چه دارند را در این بازار مکاره به نمایش بگذارند و بفروشند. نمی بینی یکی بر و روی زیبا دارد آن را نمایش می دهدُ یکی حسن خلق دارد آن را و آن دیگری را خرد ودانش است آن دیگر را. در مسئله حکومت هم این چنین است. همه کسانی که در تاریخ ادعا می کنند باید روزی بر مصدر این خر بنشینند تا چه قبول افتد و که در نظر آید. باش و ببین تانهایت تقدیر این جبارقهار چه می کند و سر انجام آنچه او می خواهد چه می شود. می گویند وقتی که سرانجام سر می رسد آنکه او برای جبران همه آنچه در طول تاریخ رخ داده را برای بدست گرفتن عنان همه چیز می فرستد. و جبران می کند آنچه را که باید. و این جبار، همه را که خواهان دیدار نمایش آخرینندُ، دعوت می کند که از خواب مرگ بر خیزید و بیایید و ببینیدکه این است منجی من و اینگونه باید بودن. و این ادعا را این دعا و این استجابت است.

۳- پایان سخن اینکه چه احمدی نژاد باشد و چه موسوی  مرا به حال این هر دو دل می سوزد که باید چگونه پاسخ آن قهار منتقم را بگویند. هر چند مرا دل با موسوی است و می دانم که احمدی نژاد است که پیروز می شود. اما شگفت از آن غلط سبقانی که به علم و عمل ره فسانه گرفته اند و به غرور دلایل بی خبری همه تیرهای خطای خود روی به نشانه می بینند.

 من از بازوی خود منت پذیرم/ که زور مردم آزاری ندارد.

+ نوشته شده توسط عباس یکرنگی در شنبه پنجم اردیبهشت 1388 و ساعت 10:33 |